واحد متراکم چیست؟ عملکرد، انواع و نحوه عملکرد آن

واحد متراکم چیست؟

A واحد تغلیظ بخش بیرونی یک سیستم تهویه مطبوع یا تبرید نوع اسپلیت است. وظیفه اصلی آن این است که گرمای جذب شده از یک فضای داخلی یا یک محفظه یخچال را آزاد کند، سپس مبرد خنک شده را دوباره به داخل بفرستد تا چرخه تکرار شود. بدون این جزء، هیچ سیستم خنک کننده مکانیکی نمی تواند حلقه ترمودینامیکی خود را تکمیل کند.

از نظر عملی، یک واحد کندانسور معمولاً از سه بخش اصلی تشکیل شده است که با هم کار می کنند: یک کمپرسور، یک سیم پیچ کندانسور و یک یا چند فن. این قطعات در یک کابینت ضد آب و هوا قرار می گیرند که در فضای باز قرار می گیرد - روی زمین در کنار یک ساختمان، روی پشت بام یا روی یک پایه دیواری. این واحد بخار مبرد با دمای بالا و فشار بالا را از سیم پیچ اواپراتور داخلی دریافت می کند، آن را خنک می کند تا به حالت مایع تبدیل شود و آن را برای ادامه جذب گرما در داخل باز می گرداند.

این مقاله دقیقاً توضیح می‌دهد که چگونه یک واحد چگالش کار می‌کند، اجزای اصلی آن چه کار می‌کنند، چه انواعی در دسترس هستند، چگونه اندازه یک را به درستی اندازه‌گیری کنیم، و برای انجام مطمئن در طول زمان به چه تعمیراتی نیاز دارد.

چگونه یک واحد متراکم کار می کند: چرخه تبرید توضیح داده شده است

برای اینکه بفهمید یک واحد چگالش چه می کند، باید چرخه تبرید فشرده سازی بخار را بدانید. این چرخه دارای چهار مرحله است که واحد متراکم وظیفه دو مرحله از آنها را بر عهده دارد.

مرحله 1: فشرده سازی

مبرد پس از جذب گرما از داخل ساختمان به عنوان بخار کم فشار وارد واحد متراکم می شود. کمپرسور این بخار را تحت فشار قرار می دهد و دمای آن را به میزان قابل توجهی افزایش می دهد - اغلب تا بین 140 درجه فارنهایت و 180 درجه فارنهایت (60 تا 82 درجه سانتیگراد) بسته به نوع مبرد و طراحی سیستم. این دمای بالا عمدی است: اختلاف دمای مورد نیاز برای جریان گرما از مبرد به هوای خنک‌تر بیرون را ایجاد می‌کند.

مرحله 2: تراکم

بخار داغ مبرد از طریق سیم پیچ کندانسور که مجموعه ای از لوله های فلزی با پره های آلومینیومی است عبور می کند. یک فن هوای بیرون را به این باله‌ها منتقل می‌کند و گرما را از مبرد خارج می‌کند. همانطور که مبرد گرما را از دست می دهد، از بخار به مایع تبدیل می شود - این تغییر فاز تراکم نامیده می شود، جایی که واحد متراکم نام خود را گرفته است. مبرد از سیم پیچ به عنوان یک مایع پرفشار خارج می شود که معمولاً چند درجه زیر دمای متراکم خود خنک می شود تا کارایی را به حداکثر برساند.

مراحل 3 و 4: هندل در داخل ساختمان

پس از خروج از واحد چگالش، مبرد مایع از یک دستگاه انبساط (یک شیر اندازه گیری یا لوله مویین) عبور می کند که فشار و دمای آن را به شدت کاهش می دهد. سپس وارد کویل اواپراتور داخلی می شود، گرما را از اتاق یا فضای یخچال جذب می کند و دوباره به بخار تبخیر می شود - چرخه را کامل می کند و به واحد متراکم باز می گردد.

اجزای کلیدی در داخل یک واحد متراکم

یک واحد کندانس چیزی بیش از یک جعبه فلزی است. هر جزء داخل نقش مشخص و قابل اندازه گیری در عملکرد سیستم ایفا می کند.

کمپرسور

کمپرسور قلب واحد چگالش و پر انرژی ترین بخش است. بخار مبرد را تحت فشار قرار می دهد و آن را از طریق سیستم هدایت می کند. سه نوع کمپرسور معمولاً در واحدهای متراکم یافت می شود:

• کمپرسورهای اسکرول - استاندارد صنعتی برای سیستم های مسکونی و تجاری سبک. آنها ساکت تر، کارآمدتر و قابل اعتمادتر از طرح های قدیمی هستند. اکثر واحدهای مسکونی تولید شده پس از سال 2000 از کمپرسورهای اسکرول استفاده می کنند.
• کمپرسورهای پیستونی (پیستونی). - در سیستم های قدیمی و برخی از واحدهای تبرید تجاری یافت می شود. آنها بادوام هستند، اما در شرایط بار جزئی، پر سر و صداتر و کمتر کارآمد هستند.
• کمپرسورهای دوار - فشرده و رایج در واحدهای کوچک پنجره ای یا قابل حمل، اما به ندرت در سیستم های تقسیم بزرگ دیده می شود.

کمپرسورهای با سرعت متغیر (اینورتر محور)، که به طور فزاینده‌ای در مدل‌های با راندمان بالا استاندارد هستند، به جای روشن و خاموش شدن با ظرفیت کامل، سرعت خود را طوری تعدیل می‌کنند که با بار خنک‌کننده واقعی مطابقت داشته باشد. این به تنهایی می تواند مصرف انرژی را کاهش دهد 20-40٪ در مقایسه با کمپرسورهای تک سرعته

کویل کندانسور

سیم پیچ کندانسور معمولاً از لوله مسی ساخته می شود که از طریق پره های آلومینیومی رزوه می شود. این طراحی باله و لوله مساحت سطح را برای انتقال حرارت به حداکثر می رساند. سیم پیچ معمولاً در یک قاب A یا V شکل در اطراف محیط واحد قرار می گیرد تا حجم زیادی جریان هوا را فراهم کند. در واحدهای متراکم تجاری بزرگتر، کویل های میکروکانال به طور فزاینده ای استفاده می شوند - این کویل ها از لوله های آلومینیومی مسطح با کانال های کوچک متعدد استفاده می کنند که نیاز شارژ مبرد را تا حداکثر کاهش می دهد. 30% و بهبود راندمان انتقال حرارت

فن و موتور کندانسور

یک یا چند فن از نوع پروانه ای هوا را به سیم پیچ کندانسور می کشند یا با فشار وارد می کنند. در اکثر واحدهای متراکم مسکونی، فن در بالای کابینت قرار می گیرد و هوا را از طریق سیم پیچ به سمت بالا می کشد (پیکربندی کشش از طریق). واحدهای تجاری ممکن است از تنظیمات دمشی یا چند فن استفاده کنند. راندمان موتور فن مهم است: فن های ECM (موتور کموتاسیون الکترونیکی) استفاده می کنند 50 تا 70 درصد انرژی کمتر نسبت به موتورهای استاندارد PSC (خازن اسپلیت دائمی) و اکنون در واحدهای SEER بالاتر استاندارد هستند.

خطوط مبرد و شیرهای سرویس

دو خط مبرد واحد تغلیظ را به کنترل کننده هوای داخلی متصل می کند: خط مکش (بزرگتر، عایق، بخار کم فشار را به کمپرسور می برد) و خط مایع (کوچکتر، مایع پرفشار را به دستگاه انبساط می برد). شیرهای سرویس به تکنسین‌ها اجازه می‌دهند تا واحد را برای نگهداری یا شارژ مبرد بدون بازیابی کل شارژ سیستم جدا کنند.

قطعات الکتریکی

در داخل محفظه الکتریکی واحد چگالش، معمولاً یک کنتاکتور (رله‌ای که برق را به کمپرسور و فن سوئیچ می‌کند)، یک خازن (برای راه‌اندازی و راه‌اندازی موتورها، بار الکتریکی را ذخیره و آزاد می‌کند)، یک برد کنترل (در واحدهای مدرن) و سوئیچ‌های ایمنی از جمله یک قطع فشار بالا و قطع فشار پایین پیدا خواهید کرد. خرابی خازن یکی از رایج‌ترین تماس‌های سرویس واحد تغلیظ، به ویژه در آب و هوای گرم است.

انواع واحدهای متراکم کننده

واحدهای متراکم یک اندازه نیستند. آنها بر اساس کاربرد، نوع مبرد، پیکربندی و روش دفع حرارت دسته بندی می شوند.

واحدهای کندانسور هوا خنک

این تا حد زیادی رایج ترین نوع است. واحدهای چگالش هوا خنک از هوای بیرون برای جذب و انتقال گرما استفاده می کنند. آنها به هیچ منبع آب، بدون برج خنک کننده و نصب نسبتا ساده نیاز دارند. اشکال اصلی آنها کاهش عملکرد در دمای بالای محیط است: زمانی که هوای بیرون از آن بیشتر شود 95 درجه فارنهایت (35 درجه سانتیگراد) ، دمای چگالش افزایش می یابد، اختلاف فشار در سراسر کمپرسور افزایش می یابد و هم راندمان و هم ظرفیت کاهش می یابد. به همین دلیل است که قرار دادن مناسب واحد در فضای باز و فاصله جریان هوا بسیار مهم است.

واحدهای متراکم آب خنک

سیستم‌های خنک‌کننده با آب از آب - معمولاً از یک برج خنک‌کننده یا یک حلقه زمین - به عنوان واسطه دفع گرما استفاده می‌کنند. از آنجایی که آب ظرفیت حرارتی بسیار بالاتری نسبت به هوا دارد، کندانسورهای آب خنک می‌توانند در دماهای تراکم پایین‌تر حتی در آب و هوای شدید کار کنند. یک واحد کندانسور آب خنک که در دمای ورودی آب 85 درجه فارنهایت (29 درجه سانتیگراد). به طور قابل توجهی کارآمدتر از یک واحد خنک کننده با هوا است که گرما را تا 100 درجه فارنهایت هوای بیرون دفع می کند. نصب و نگهداری این سیستم‌ها پیچیده‌تر و گران‌تر است، و آنها را برای کاربردهای بزرگ تجاری و صنعتی مناسب‌تر می‌سازد.

واحدهای تغلیظ تبرید

اینها برای تبرید تجاری به جای تهویه مطبوع ساخته شده اند. آنها در دمای مکش بسیار پایین تر کار می کنند - واحدهای دمای متوسط برای خنک کننده های متحرک معمولا مکش را در حدود حفظ می کنند. 20 درجه فارنهایت تا 30 درجه فارنهایت (7- تا 1- درجه سانتی گراد) ، در حالی که واحدهای با دمای پایین برای کاربردهای فریزر در دمای مکش پایین کار می کنند -25 درجه فارنهایت تا -10 درجه فارنهایت (-32 درجه سانتی گراد تا -23 درجه سانتی گراد) . واحدهای کندانسور تبرید ممکن است از R-404A، R-448A، R-449A یا CO2 به عنوان مبرد استفاده کنند، بسته به کاربرد و مقررات محیطی محلی.

واحد متراکم در مقابل تهویه مطبوع: درک تفاوت

این اصطلاحات اغلب اشتباه گرفته می شوند. الف واحد تغلیظ یک مجموعه فرعی خاص است - بخش بیرونی که شامل کمپرسور، کویل کندانسور و فن است. یک دستگاه تهویه مطبوع به سیستم کامل، از جمله واحد متراکم بیرونی و هواگیر داخلی (که شامل کویل اواپراتور و دمنده است) اشاره دارد.

هنگامی که یک پیمانکار HVAC می گوید که در حال جایگزینی "کندانسور" شما است، منظور آنها فقط واحد بیرونی است. هنگامی که آنها کل سیستم را جایگزین می کنند، هم واحد متراکم کننده و هم هواگیر را جایگزین می کنند. این تمایز برای تخمین هزینه اهمیت دارد: جایگزینی تنها واحد کندانسور به طور قابل‌توجهی ارزان‌تر از جایگزینی کامل سیستم است، اما مخلوط کردن یک واحد داخلی قدیمی با یک واحد خارجی جدید می‌تواند مشکلات سازگاری، کاهش راندمان و لغو ضمانت‌ها را ایجاد کند - به خصوص اگر نوع مبرد بین تجهیزات قدیمی و جدید متفاوت باشد.

به همین ترتیب، الف پمپ حرارتی شامل یک واحد متراکم است که می تواند عملکرد خود را معکوس کند. در حالت خنک کننده دقیقاً مانند یک واحد متراکم استاندارد عمل می کند. در حالت گرمایش، جریان مبرد را معکوس می کند، بنابراین سیم پیچ بیرونی تبدیل به تبخیرکننده (جذب گرما از هوای بیرون می شود) و سیم پیچ داخلی تبدیل به کندانسور می شود (گرمای داخل خانه را آزاد می کند).

چگونه یک واحد متراکم را به درستی اندازه کنیم؟

خطاهای اندازه گیری از رایج ترین اشتباهات در تاسیسات تهویه مطبوع و برودتی است. هم بزرگ کردن و هم کوچک کردن مشکل ایجاد می کند.

چرا بزرگ کردن بیش از حد یک مشکل است

یک واحد متراکم بزرگ خیلی سریع به نقطه تنظیم ترموستات می رسد و باعث چرخه کوتاه می شود - چرخه های روشن و خاموش مکرر که مانع از رطوبت زدایی مناسب، افزایش سایش کمپرسور و کاهش راندمان کلی می شود. در آب و هوای مرطوب، یک تهویه مطبوع بزرگ می تواند اتاق را خنک کند و در عین حال احساس سردی در آن ایجاد کند، زیرا سیم پیچ اواپراتور هرگز آنقدر طولانی نمی شود که رطوبت قابل توجهی را متراکم کند. واحدهای بزرگتر نیز هزینه اولیه بیشتری دارند و در هر ساعت کارکرد انرژی بیشتری مصرف می کنند.

چرا کوچک کردن اندازه به همان اندازه مشکل ساز است

یک واحد متراکم کوچک بدون رسیدن به نقطه تنظیم در شرایط اوج به طور مداوم کار می کند. این امر باعث مصرف بیش از حد انرژی، کاهش عمر تجهیزات ناشی از کار مداوم با بار کامل و ناراحتی سرنشینان در گرم ترین روزهای سال می شود.

روش صحیح: محاسبه بار J دستی

استاندارد صنعتی برای اندازه مسکونی محاسبه بار J دستی ACCA است که شامل موارد زیر است:

• دمای طراحی محلی (بالای تابستان در فضای باز و پایین زمستان)
• جهت ساختمان و نسبت پنجره به دیوار
• سطوح عایق در مجموعه های دیوار، سقف و کف
• گرمای داخلی از سرنشینان، روشنایی و لوازم خانگی به دست می آید
• بارهای نفوذ و تهویه
• تلفات سیستم کانال (در صورت وجود)

قاعده کلی مشترک - 1 تن خنک کننده در هر 400-600 فوت مربع - در بهترین حالت یک نقطه شروع سخت است. یک خانه مدرن با عایق بندی مناسب در یک آب و هوای معتدل ممکن است تنها به 1 تن در هر 800 فوت مربع نیاز داشته باشد، در حالی که یک ساختمان قدیمی با عایق کاری ضعیف با پنجره های بزرگ رو به جنوب در فینیکس، آریزونا، ممکن است به 1 تن در هر 300 فوت مربع یا کمتر نیاز داشته باشد.

برای تبرید تجاری، اندازه بر اساس محاسبه بار حرارتی جعبه است: انتقال حرارت از طریق دیوارها، کف، و سقف. بار محصول (گرمای ذخیره شده در محصول گرم که خنک می شود)؛ بار نفوذ از دهانه درب؛ بارهای تجهیزات داخلی؛ و الزامات زمان عقب نشینی

رتبه‌بندی‌های کارایی: معنای SEER، EER و COP برای واحدهای متراکم چیست

رتبه بندی کارایی برای واحدهای متراکم معیارهای استانداردی است که به شما امکان می دهد تجهیزات را مقایسه کنید و هزینه های عملیاتی را تخمین بزنید.

SEER2 (نسبت بهره وری انرژی فصلی)

SEER2 از ژانویه 2023 جایگزین استاندارد قدیمی‌تر SEER در ایالات متحده شد. خروجی خنک‌کننده (بر حسب BTU) تقسیم بر ورودی انرژی الکتریکی (بر حسب وات ساعت) در طول یک فصل خنک‌کننده معمولی، با استفاده از شرایط آزمایشی به‌روز شده که فشارهای ساکن مجرای واقعی را بهتر منعکس می‌کند، اندازه‌گیری می‌کند. حداقل استانداردهای راندمان فدرال تا سال 2023، 14.3 SEER2 برای اکثر ایالات متحده و 13.4 SEER2 برای ایالت های شمالی است. واحدهای متراکم مسکونی با راندمان بالا به SEER2 20-26 می رسد. هر نقطه اضافی SEER2 مصرف انرژی خنک کننده را تقریباً 7٪ کاهش می دهد.

EER (نسبت بازده انرژی)

EER کارایی را در یک نقطه عملیاتی واحد اندازه گیری می کند - معمولا دمای بیرونی 95 درجه فارنهایت، دمای داخلی لامپ 80 درجه فارنهایت/67 درجه فارنهایت خشک/تر - به جای یک فصل. برای مقایسه واحدهایی که عمدتاً در شرایط گرم کار می کنند، مانند واحدهای تجاری در آب و هوای بیابانی مفیدتر است. واحدی با SEER بالا اما EER پایین ممکن است در اوج تقاضای تابستان عملکرد خوبی نداشته باشد.

COP (ضریب عملکرد)

COP یک نسبت بدون بعد است که در رتبه بندی تبرید و پمپ حرارتی استفاده می شود. یک واحد متراکم با COP 3.0 به ازای هر 1 واحد انرژی الکتریکی مصرفی، 3 واحد انتقال حرارت را ارائه می دهد. برای واحدهای تغلیظ تبرید تجاری، COP اغلب در دمای مکش و دمای محیط خاص داده می شود، بنابراین همیشه واحدها را در شرایط کاری یکسان مقایسه کنید.

مبردهای مورد استفاده در واحدهای متراکم مدرن

نوع مبردی که یک واحد چگالش استفاده می کند بر کارایی، تأثیرات زیست محیطی و قابلیت سرویس دهی طولانی مدت آن تأثیر می گذارد. چشم انداز مبرد در طول دو دهه گذشته به طور قابل توجهی تغییر کرده است.

• R-22 (HCFC-22) - تولید تجهیزات جدید در ایالات متحده از سال 2010 به تدریج حذف شد و از ژانویه 2020 طبق مقررات EPA، تولید/واردات ممنوع شد. بسیاری از واحدهای متراکم کننده قدیمی هنوز از آن استفاده می کنند، اما R-22 اکنون بسیار گران است (50 تا 100 دلار در هر پوند در ایالات متحده) و به طور فزاینده ای کمیاب است. اگر واحد کندانسور شما از R-22 استفاده می کند، جایگزینی آن معمولاً مقرون به صرفه تر از تعمیر است.
• R-410A - مبرد AC غالب مسکونی از اوایل دهه 2000. به دلیل پتانسیل بالای گرمایش جهانی (GWP 2088) تحت قانون AIM در حال حذف شدن است. کلاهک های تولید در سال 2025 آغاز شد و R-410A به طور فزاینده ای در تجهیزات جدید محدود خواهد شد.
• R-32 – جایگزینی با GWP کمتر (GWP از 675) که در واحدهای متراکم مسکونی، به ویژه از سوی تولیدکنندگان آسیایی مورد استفاده قرار می گیرد. نسبتاً قابل اشتعال است (طبقه بندی A2L)، که به شیوه های نصب و سرویس به روز نیاز دارد.
• R-454B و R-466A – جایگزین های نوظهور برای R-410A در طرح های جدید واحد متراکم مسکونی. R-454B دارای GWP 466 است و اکنون توسط سازندگان بزرگ ایالات متحده برای تجهیزات سال 2025 و بعد از آن استفاده می شود.
• R-404A، R-448A، R-449A - مورد استفاده در واحدهای تغلیظ تبرید تجاری. R-404A به دلیل GWP بسیار بالای 3922 در حال حذف شدن است. R-448A و R-449A جایگزین‌های کاهش‌یافته GWP برای کاربردهای جدید و مقاوم‌سازی هستند.

الزامات نصب برای واحدهای متراکم

یک واحد متراکم کننده که اندازه درستی داشته باشد اما ضعیف نصب شده باشد، به ظرفیت نامی خود عمل نمی کند. چندین عامل نصب به طور مستقیم بر عملکرد و طول عمر تأثیر می گذارد.

پاکسازی جریان هوا

واحدهای متراکم برای دفع گرما به جریان هوای بدون مانع نیاز دارند. اکثر تولید کنندگان به حداقل نیاز دارند فاصله بین 18 تا 24 اینچ در طرفین و 48 تا 60 اینچ فضای بدون مانع در بالا برای تخلیه هوا نصب یک واحد در یک طاقچه فرورفته، در مقابل یک دیوار در چند طرف، یا زیر یک عرشه بدون فاصله کافی، یک مشکل چرخش ایجاد می‌کند - دستگاه در نهایت هوای داغ خروجی را به داخل می‌کشد، دمای متراکم را افزایش می‌دهد و عملکرد و کارایی را کاهش می‌دهد.

پد و ارتفاع

واحدهای متراکم کننده زمین باید روی یک پد بتنی جامد و هموار یا بالشتک کامپوزیت حداقل 2 تا 3 اینچ بالاتر از عیار قرار گیرند تا از سیل جلوگیری شود و اطمینان حاصل شود که واحد در هنگام جابجایی خاک در سطح تراز باقی می ماند. دستگاهی که کج می شود می تواند باعث مشکلات مهاجرت روغن در کمپرسور شود و منجر به خرابی زودرس شود. در مناطقی که بارش برف قابل توجه است، پد باید به اندازه ای بلند باشد که واحد را بالاتر از عمق تجمع برف معمولی نگه دارد.

طول و اندازه مجموعه خط مبرد

خطوط مبرد که واحد متراکم کننده را به هواگیر داخلی متصل می کنند باید متناسب با ظرفیت سیستم و طول خط اندازه گیری شوند. طول بیش از حد خط باعث افزایش افت فشار و کاهش راندمان سیستم می شود. اکثر تولید کنندگان مشخصات حداکثر طول خط را منتشر می کنند - معمولا طول معادل 50 تا 150 فوت برای سیستم های مسکونی فراتر از این محدودیت‌ها، ممکن است به شارژ مبرد اضافی، قطر خط بزرگتر یا یک انباشته خط مکش نیاز باشد. مجموعه خط نیز باید عایق بندی شود تا از افزایش گرما در خط مکش و چکه شدن چگالش در آب و هوای مرطوب جلوگیری شود.

تامین برق

واحدهای متراکم به یک مدار الکتریکی اختصاصی با یک کلید قطع در دید واحد نیاز دارند. اندازه مدار باید برای حداقل قدرت مدار (MCA) واحد باشد و توسط یک بریکر یا فیوز با حداکثر حفاظت جریان اضافه (MOCP) درج شده در پلاک نام یا کمتر از آن محافظت شود. استفاده از سیم کشی کم اندازه یا اندازه قطع کننده نادرست خطر آتش سوزی است و گارانتی تجهیزات را باطل می کند. اکثر واحدهای مسکونی که با ولتاژ 240 ولت کار می کنند، به هادی مدارهایی با اندازه مناسب نیاز دارند 20-50 آمپر بسته به تناژ

تعمیر و نگهداری واحد متراکم: چه کاری باید انجام شود و چند وقت یکبار

یک واحد متراکم کننده که تعمیر و نگهداری منظم را دریافت می کند کارآمدتر کار می کند، دوام بیشتری دارد و در مواقع نامناسب کمتر خراب می شود. اکثر واحدهای متراکم مسکونی عمر مفیدی دارند 15-20 سال با نگهداری مناسب؛ واحدهای نادیده گرفته شده اغلب در عرض 10 سال از کار می افتند.

کویل کندانسور Cleaning

کویل کندانسور خاک، دانه‌های چوب پنبه، بریده‌های چمن و سایر زباله‌ها را جمع‌آوری می‌کند که جریان هوا را مسدود می‌کند و باله‌ها را از هوای عبوری از آنها عایق می‌کند. یک سیم پیچ کندانسور نسبتاً کثیف می تواند بازده سیستم را کاهش دهد 10-15٪ و فشار سر را به میزان قابل توجهی افزایش دهید. کویل ها باید حداقل یک بار در سال یا بیشتر در محیط های گرد و غبار یا مناطق دارای درختان پنبه ای با شلنگ از داخل به بیرون شسته شوند. پاک کننده های کویل شیمیایی باید با احتیاط استفاده شوند—برخی از فرمول ها در صورت عدم شستشوی سریع می توانند به پره های آلومینیومی آسیب برسانند.

بازرسی قطعات الکتریکی

بازرسی سالیانه کنتاکتور، خازن و اتصالات سیم کشی می تواند مشکلاتی را پیش از ایجاد خرابی سیستم ایجاد کند. کنتاکتورها پس از تعویض مکرر، افزایش مقاومت و تولید گرما، تماس های حفره ای ایجاد می کنند. خازن ها با گذشت زمان تخریب می شوند، به ویژه در آب و هوای گرم. یک خازن با نرخ 45 میکروفاراد (µF) که تنها 40 µF را اندازه می‌گیرد، باید تعویض شود، حتی اگر به نظر می‌رسد سیستم در حال کار است، زیرا موتور برای جبران آن سخت‌تر کار می‌کند.

تأیید شارژ مبرد

واحدهای کندانسور در کارخانه با مقدار دقیق مبرد مورد نیاز برای عملکرد صحیح شارژ می شوند. مبرد "فرسوده" نمی شود و نیازی به شارژ مجدد دوره ای ندارد - اگر مبرد سیستمی کم باشد، نشتی وجود دارد که باید پیدا و تعمیر شود. راه اندازی یک واحد کندانسور با شارژ کم مبرد فقط 10% راندمان را تقریباً 20% کاهش می دهد و کمپرسور را تحت فشار قرار می دهد. شارژ بیش از حد به همان اندازه مضر است، فشار هد را بالا می برد و به طور بالقوه باعث شل شدن مایع می شود که به کمپرسور آسیب می رساند. شارژ مبرد فقط باید توسط تکنسین تایید شده EPA Section 608 بررسی و تنظیم شود.

تیغه فن و بازرسی موتور

پره های فن باید از نظر ترک، تراشه یا خمش که می تواند باعث لرزش و صدا شود، بررسی شود. یاتاقان های موتور باید از نظر عملکرد روان بررسی شوند - یک موتور فن جیغ یا ساینده نزدیک به خرابی است. برخی از موتورهای قدیمی فن PSC دارای پورت های روغن هستند که باید سالانه روغن کاری شوند. موتورهای ECM مهر و موم شده نیازی به روغن کاری ندارند، اما باید از نظر نصب مطمئن و گام تیغه مناسب بررسی شوند.

مراحل راه اندازی و خاموشی فصلی

قبل از راه اندازی یک واحد کندانس پس از خواب زمستانی، اجازه دهید بخاری میل لنگ (در صورت مجهز بودن) حداقل روغن کمپرسور را گرم کند. 4-8 ساعت . روغن کمپرسور سرد به درستی جریان نمی یابد و می تواند باعث آسیب یاتاقان در راه اندازی شود. در پایان فصل سرمایش، زباله‌هایی را که در اطراف دستگاه انباشته شده‌اند، جدا کنید، مطمئن شوید که اتصال به درستی محکم شده است، و دستگاه را با پوشش هوا نپوشانید - این کار رطوبت را به دام می‌اندازد و مواد لانه‌سازی را برای جوندگان فراهم می‌کند. در صورتی که ریزش زباله نگران کننده باشد، پوشش شبکه ای که جریان هوا را امکان پذیر می کند، قابل قبول است.

مشکلات رایج واحد تراکم و علل آنها

درک حالت های رایج خرابی به شما کمک می کند تا مشکلات را سریع تشخیص دهید و به طور واضح با تکنسین های خدمات ارتباط برقرار کنید.

• شروع نشدن واحد: اغلب ناشی از خرابی خازن، قطع شدن سوئیچ فشار بالا (به دلیل کثیف بودن سیم پیچ کندانسور، شارژ بیش از حد مبرد، یا مسدود شدن جریان هوا)، خرابی کنتاکتور، یا قطع برق در قطع کننده یا قطع کننده است.
• سیستم در حال اجرا است اما خنک نمی شود: دلایل احتمالی شامل شارژ کم مبرد (نشان دهنده نشتی)، کویل کندانسور کثیف که باعث فشار بالای سر می‌شود، خرابی دریچه معکوس (در پمپ‌های حرارتی)، یا دستگاه اندازه‌گیری معیوب که جریان مبرد را به اواپراتور محدود می‌کند.
• کمپرسور humming but not starting: نشانه کلاسیک خرابی خازن شروع یا کمپرسور گیر کرده مکانیکی. یک تکنسین می‌تواند از یک کیت شروع سخت برای افزایش گشتاور راه‌اندازی استفاده کند، که گاهی اوقات کمپرسوری را که مشکل دارد اما هنوز به طور کامل خراب نشده است، نجات می‌دهد.
• یخ روی یونیت خارجی: در حالت خنک کننده، یخ روی سیم پیچ واحد متراکم غیرعادی است و معمولاً عملکرد دمای بسیار پایین محیط (زیر 60 درجه فارنهایت) یا مشکل سیستم مبرد را نشان می دهد. در حالت گرمایش پمپ حرارتی، یخ زدگی سبک طبیعی است و باید به طور خودکار یخ زدایی شود. انباشته شدن یخ سنگین که پاک نمی شود نشان دهنده نقص در کنترل یخ زدایی است.
• سر و صدای زیاد: جغجغه اغلب نشان دهنده شل بودن پانل ها یا زباله های داخل واحد است. سنگ زنی یا جیغ زدن به خرابی بلبرینگ موتور فن اشاره دارد. صدای کوبیدن یا تق تق از کمپرسور نشان دهنده آسیب مکانیکی داخلی است و معمولاً نیاز به تعویض کمپرسور دارد.
• دوچرخه سواری کوتاه: دستگاه هر چند دقیقه یکبار بدون تکمیل چرخه خنک کننده مناسب روشن و خاموش می شود. دلایل آن عبارتند از بزرگی بیش از حد، شارژ کم مبرد، مشکلات ترموستات، یا معیوب بودن سوئیچ ایمنی فشار کم یا فشار بالا.

زمان تعمیر در مقابل تعویض واحد متراکم

این یکی از کاربردی ترین سوالاتی است که صاحبان خانه و مدیران تسهیلات با آن روبرو هستند. چندین عامل باید تصمیم را هدایت کند.

پرکاربردترین قانون سرانگشتی این است قانون 5000 : ضرب سنی واحد (به سال) در هزینه تعمیر (به دلار). اگر نتیجه بیش از 5000 دلار باشد، جایگزینی به طور کلی سرمایه گذاری بهتری است. یک واحد 12 ساله که نیاز به خازن 500 دلاری دارد، نمره مرزی 6000 را می دهد. یک واحد 15 ساله که به یک کمپرسور 1200 دلاری نیاز دارد، امتیاز 18000 را می‌دهد—تعویض به وضوح بهتر است.

عوامل دیگری که به جای تعمیر به سمت تعویض سوق می دهند:

• این واحد از مبرد R-22 استفاده می کند و نشت مبرد قابل توجهی دارد. شارژ مجدد با R-22 بسیار گران است و فقط امر اجتناب ناپذیر را به تاخیر می اندازد.
• رتبه بندی SEER زیر 10 است. واحدهای مدرن با حداقل راندمان در 14.3 SEER2 صرفه جویی می کنند 30-40٪ در هزینه های خنک کننده در مقایسه با یک واحد 10-SEER، بازپرداخت انرژی در یک واحد جدید را حتی قبل از در نظر گرفتن هزینه های تعمیر بسیار کوتاه می کند.
• چندین مؤلفه در یک فصل از کار افتاده اند یا واحد در دو سال گذشته بیش از یک بار به سرویس نیاز داشته است.
• کمپرسور از کار افتاده و دستگاه از گارانتی خارج شده است. هزینه های تعویض کمپرسور معمولاً انجام می شود 1200 تا 2500 دلار برای واحدهای مسکونی که در اکثر موارد برای واحدهای بالای 10 سال قابل توجیه نیست.

انتخاب واحد متراکم مناسب: معیارهای انتخاب کلیدی

هنگام انتخاب یک واحد تغلیظ جدید - چه برای یک نصب جدید و چه برای جایگزینی - اینها عواملی هستند که بیشترین اهمیت را دارند.

1. ظرفیت مناسب برای بار - همیشه بر اساس یک محاسبه بار مناسب، نه یک قانون سرانگشتی یا اندازه واحد قبلی.
2. رتبه کارایی مناسب برای آب و هوا - واحدهای SEER2 بالاتر هزینه اولیه بیشتری دارند اما مابه التفاوت را از طریق قبوض آب و برق کمتر بازپرداخت می کنند. در آب و هوای گرم با فصول سرد طولانی، یک واحد SEER2 20 در مقابل یک واحد SEER2 16 می تواند در یک سیستم مسکونی معمولی 3 تنی، 150 تا 300 دلار در سال صرفه جویی کند.
3. سازگاری با مبرد - اطمینان حاصل کنید که مبرد واحد جدید با مبرد سیستم موجود سازگار است یا جایگزین آن می شود، یا بودجه برای جایگزینی کامل سیستم در صورت انتقال بین مبردهای ناسازگار.
4. قابلیت اطمینان نام تجاری و در دسترس بودن قطعات - در مورد شرایط گارانتی تحقیق کنید (گارانتی کمپرسورهای خانگی از برندهای اصلی 5 تا 10 سال، ضمانت قطعات 5 ساله) و تأیید در دسترس بودن محلی تکنسین های خدمات دارای گواهی برای برند.
5. سطح صدا - بر حسب دسی بل (dB) اندازه گیری می شود. یک واحد متراکم کننده بی صدا در آن کار می کند 55-65 دسی بل ; واحدهای بلندتر می توانند به 75 دسی بل یا بیشتر برسند. این برای واحدهایی که در نزدیکی اتاق خواب، پاسیو یا خطوط املاک با همسایگان نزدیک نصب شده اند اهمیت دارد.
6. قابلیت سرعت متغیر - اگر کنترل کننده هوای داخلی از سرعت متغیر نیز پشتیبانی کند، یک واحد متراکم کننده با سرعت متغیر منطبق، کنترل رطوبت بهتر، عملکرد آرام تر و راندمان بالاتر را نسبت به یک واحد تک سرعت ارائه می دهد.